«چترتو» و در زبان ایرانی قدیم «انشن» یا «انزن» بودند
اهالی شوش که جماعتی بودند نژادشان مخلوط از مغول و زنگی آن وقت در جلگههای بین دزفول و خلیج فارس سکنا داشتند و تبعۀ اوجیّاها بودند نقشها و
خطوط و نامههای خطوط میخی در مالامیر تاریخشان از ۹۰۰ تا ۱۸۰۰ قبل از هجرت و یادگاری سلاطین ایرانی انزن است پایتخت اوجیاها محتملا واقع در جلگههای مالمیر بوده است
اسکندر رومی در زمستان ۳۳۱ قبل از میلاد مسیح آن را به تصرف خود آورده و در مائه ۶ از هجرت نبوی موسوم به ایذج پایتخت اتابکان فضلویه لرهای بزرگ گردید
ذکر شد که اهل بومی اصلی یا قدیمترین سکنۀ ولایت بختیاری که اسمشان به ما رسیده از نژاد مغول یا ترک بوده در ۲۹۰۰ و محتملا قرون زیاد زودتر با همسایگان مغربیشان یعنی جماعت سمیت و در ۱۹۰۰ قبل از هجرت با ایرانی مخلوط شدند
پس بختیاریها نیز مثل کردها و لرها نژاد مخلوطی هستند با طبایع و صفات اهالی که اصل ایشان بوده این مسئله از روی اندازۀ کاسۀ سر آنها ثابت میشود [و] در صورتی که جمجمۀ ایرانی الاصلها مقیاس متوسطش ۱۹۲ میلیمتر طول - از پیشانی الی عقب سر - و ۱۳۵ میلیمتر عرض - میان دو گوش - است جمجمۀ بختیاریها ۱۸۱ میلیمتر طول و ۱۶۰ میلیمتر عرض دارد جمجمه کردها کمی درازتر و کمی کمپهناتر است و از اینرو ثابت میشود که کردها صفات ایرانی بیشتر و صفات مغلی [مغولی] کمتر از
خلاصة الاعصار فی تاریخ بختیار جلد ۱
