برگه:TaranehayeKhayyam.pdf/۸۳

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ هم‌سنجی شده‌است.

۸۲
گردش دوران

۴۲

  میپرسیدی که چیست این نقش مجاز،  
  گر بر گویم حقیقتش هست دراز،  
  نقشی است پدید آمده از دریائی،  
  و آنگاه شده بقعر آن دریا باز.  

۴۳

  جامی است که عقل آفرین میزندش،  
  صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش؛  
  این کوزه گر دهر چنین جام لطیف  
  میسازد و باز بر زمین میزندش!  

۴۴

  اجزای پیاله‌ای که در هم پیوست،  
  بشکستن آن روا نمی‌دارد مست،  
  چندین سر و ساق نازنین و کف دست،  
  از مهر که پیوست و به کین که شکست؟  

۴۵

  عالم اگر از بهر تو می‌آرایند،  
  مگرای بدان که عاقلان نگرایند؛  
  بسیار چو تو روند و بسیار آیند.  
  بربای نصیب خویش کت بربایند.