این برگ همسنجی شدهاست.
۷۲
ترانههای خیام
۱۲
| آنانکه محیط فضل و آداب شدند، | ||||||
| در جمع کمال شمع اصحاب شدند، | ||||||
| ره زین شب تاریک نبردند بروز، | ||||||
| گفتند فسانهای و در خواب شدند. | ||||||
۱۳
| ✽ آنانکه ز پیش رفتهاند ای ساقی، | ||||||
| در خاک غرور خفتهاند ای ساقی، | ||||||
| رو باده خور و حقیقت از من بشنو: | ||||||
| باد است هر آنچه گفتهاند ای ساقی. | ||||||
۱۴
| ✽ آن بیخبران که دُرّ معنی سفتند، | ||||||
| در چرخ به انواع سخنها گفتند؛ | ||||||
| آگه چو نگشتند بر اسرار جهان، | ||||||
| اول زنخی زدند و آخر خفتند! | ||||||
۱۵
| گاویست بر آسمان قرین پروین، | ||||||
| گاویست دگر نهفته در زیر زمین؛ | ||||||
| گر بینائی، چشم حقیقت بگشا: | ||||||
| زیر و زبر دو گاو مشتی خر بین. | ||||||
