نام نداشته و بزرگ مهر و برزویه هر دو یک تن هستند که در نتیجه بدی خط پهلوی کلمه را بهر دو شکل میتوان خواند و این تحقیق او کاملا در ستست. در همان دورۀ خسرو نوشین روان که این کتاب بپهلوی ترجمه شده بود نام یکی از دانشمندان نصارای ایران آن را از همان ترجمه پهلوی بزبان سریانی نقل کرده و از سریانی بعبری و بزبانهای اروپایی ترجمه کرده اند و آن ترجمه سریانی امروز در دستست. چنان می نماید که این مترجم نیز بودایی بوده باشد و شاید کلمه بود تحریفی از نام بودا بوده .باشد روز به پسر داد به یا روز به پسر داد جسنش که درمیان مسلمانان بنام ابو عمر و يا ابو محمد عبد الله بن المقفع معروف شده و در ۱۳۲ عباسیان اورا کشته اند این کتاب را از پهلوی بزبان تازی ترجمه کرده و فصلی در آغاز آن از خود افزوده و عقاید ما نویان را که وی ازیشان بوده در آن باب شرح داده است. ابو عبدالله جعفر بن محمد رودکی سمرقندی شاعر معروف در گذشته در ۳۲۹ بتشویق نصر بن احمد سامانی و وزیر دانش دوست وی ابوالفضل محمد بن عبید الله بلعمی این کتاب را بنظم فارسی در آورده است و اينك نزديك ۱۲۹ بیت از اشعار آن در دستست ابوالمعالی نصر الله بن عبدالحمید منشی شیرازی در زمان بهرامشاه غزنوی (٥١٢-٥٤٨) این کتاب را از ترجمه ابن المقفع بفارسی نقل کرده و همان کلیله و دمنه بهرامشاهی معروف در است. همین ترجمه را حسین بن علی کاشفی بیهقی سبزواری در گذشته ۹۱۰ تهذیب کرده یعنی بزبان عصر خود در آورده و آنرا انوار سهیلی نام گذاشته است سپس ابو الفضل بن مبارك متخلص بعلامی مورخ و ادیب معروف هندوستان که در ۱۰۱۱ کشته شده همین کتاب کلیله و دمنه را از زبان سنسکریت مستقیماً بفارسی ترجمه کرده و «عیار دانش» "
برگه:Srchshmh-tsvf-dar-eiran.pdf/۳۴
ظاهر