تصوف مغرب چنانکه پیش ازین اشاره رفت نخست تصوف در عراق و جزیره و پس از آن در ایران و هند و سپس در مغرب پدید آمده است. تصوف مغرب در اسپانیا (اندلس) و شمال افريقا ومصر وسوریه جای گزین شده و تفاوت فاحشی با تصوف ایران و هند دارد اما تا اندازه ای با تصوف عراق و جزیره پیوسته است بنیاد تصوف مغرب در پایان قرن سوم هجری گذاشته شده و نخستین کسی که این فکر را در آن نواحی انتشار داده محمد بن عبدالله ابن مسره بن نجیح قرطبی معروف بابن مسره در گذشته در ۳ شوال ۳۱۹ در صومعه سیرا در قرطبه بوده است + وی را کافر و پیرو عقاید معتزله میدانستند و بریاضتهایی مانند راهبان تارک دنیای مسیحی می پرداخته است. عقاید وی آمیختگی کامل با اسرائیلیات یعنی تعلیمات یهود و نصرانیات یعنی تعلیمات نصاری دارد و این عقاید در میان همۀ فرق تصوف که درین نواحی پدید آمده اند منعکس شده است . مهمترین فرق تصوف مغرب بدین گونه بوده اند: طریقه رفاعی است و که موسس آن ابو العباس احمد بن ابوالحسن علی رفاعی بوده در محرم ۵۰۰ یار جب ٥١٢ در ناحیه بصره ولادت یافته و در ۲۲ جمادی اولی یا جمادی الاخره ۵۷۸ در واسط در گذشته و پیروان وی بیشتر در عربستان و کشورهای عربی بوده اند + پس از و محیی الدین محمد بن علی ابن العربی اندلسی متولد در دوشنبه ١٧ رمضان ٥٦٠ در شهر مرسیه و متوفی در شب جمعه ۲۲ ٢٠٩
