بابوبكر بن عبدالله نساج طوسی که در قرن پنجم میزیسته است سهروردیان بممشاد دینوری. پیداست که در آغاز ایرانیان سلسلهٔ تصوف را بیکی از مشایخ ایران می رسانیده اند و پس از چندی این قید از میان برخاسته است چنانکه ابو عبدالرحمن سلمی که در ٤١٢ در گذشته فهرست خود را از یحیی بن معاذ رازی ایرانی آغاز کرده و عبدالله انصاری که در ٤٨١ ر گذشته است فهرست خود را با بوهاشم صوفی از مردم کوفه میرساند. پیداست که درین پنجاه شست سالی که در میان سلمی و انصاری گذشته است کوشیده اند تصوف ایران را با تصوف عراق و جزیره پیوند کنند و استقلال تصوف ایران را از میان ببرند. شکی نیست که تصوف ایران پرخاشی در برابر ظهور فرق مختلف ملل و نحل و نفاقی که در میان ایشان بوده و مردم ایران را قهراً بتنگ آورده بوده است و خواسته اند فرقه واحدی که برتر از همه فرق دیگر باشد تشکیل دهند تا اختلاف و نفاق از میان برخیزد منتهای رواج تصوف در ایران در قرن چهارم بوده است و از آغاز قرن دهم پی در پی از رواج آن کاسته شده است. فهرست مهمترین مشایخ تصوف در ایران در قرون چهارم و پنجم و ششم و هفتم و هشتم و نهم بدین گونه است تاریخی که در پی نامها آمده تاریخ در گذشتست و اگر دو تاریخ باشد اولی تاریخ ولادت خواهد بود .
