که هر قسمت از هر عضوی سهم کدام صنف خواهد بود . پیداست که . این اصول نیز بازمانده آیین تصوف اصناف پیشه وران و محترفه از قدیم بوده است در زمانی که فتوت و جوانمردی در ایران بمنتهای رواج خود رسیده بود گذشته از آنکه در فتوت نامها آیین فتوت هر صنف و پیشه ای را بتفصیل بیان کرده بودند هر کسی هم که حرفه ای نداشت هنگامی که وارد سلسلة فتوت میشد می بایست پیشه ای اختیار بکند چنانکه این بی بی مورخ سلجوقیان روم نوشته است که چون علاء الدین کیقباد سلجوقی (٦١٦-٦٣٤) پس از پدرش عزالدین کیکاوس وارد مسلك فتوت شده از عمارت وصناعت سکاکی و نجاری و رسامی و سراجی مهارت و حذاقت بی نهایت یافته بود و قیمت جواهر نیکو کردی». پیداست که این عقیده درمیان جوانمردان از آنجا بود که معتقد بودند پیامبر و ائمه هر يك شغلی و حرفه ای داشته اند وحديث ( الكاسب حبیب الله » را سند قرار میدادند و شکی نیست که مقصود ازین کار این بوده است که جوانمردان مردم بیکاره و طفیلی و بار گردن دیگران نباشند و مردمی را که از دسترنج خود زندگی نمی کرده اند بخود راه نمی داده اند. ابو عبدالرحمن سلامی گفته است از منصور بن عبد الله اصفهانی رحمه الله شنیدم که می گفت: از قاسم بن عبد الله رحمه الله در بصره شنیدم که میگفت از حسین بن نصیر رحمه الله شنیدم که میگفت : از علی بن موسی الرضا رضى الله عنهما شنیدم که گفت: از جعفر بن محمد الصادق رضی الله عنهما از فتوت پرسیدند، وی رضی الله عنه گفت: «ليست الفتوة بالفسق والفجور ولكن الفتوة طعام مصنوع ومال مبذول وبشر مقبول و عفاف معروف وادی مکفوف ١٥٩
