چهار سنت چهار ، آداب چهار ارکان چهار مستحب . یکی از مراسم مهم بستن کمربند و میان بستن بود که بآن مراسم «شد» می گفتند و کسی را که این کار را بعهده داشت استاد شد می نامیدند. استاد شد آخرین درجه را درمیان جوانمردان داشت و نقیب نخستین پایه را داشت. همچنانکه در ایران پیش از اسلام مردم بچند طبقه قسمت میشدند و در دین زردشت بسه طبقه روحانی یعنی آذربد و هیربد و موبد و در آیینمانی نیز مردم بچهار طبقه تقسیم میشده اند و در تصوف نیز چند طبقه بوده است در آیین جوانمردی مردم را بچهار گروه تقسیم می کردند. کسی که در مرتبه نخستین بود با و پیر می گفتند زیر دست پیر نقیب، زیر دست نقیب پدر عهد وزیر دست پدر عهد استاد شد .بود شد را در فارسی میان بستن می گفتند و کسی که وارد میشد و میان برو می بستند او را خلف و فرزند طریق .گفتند. چنانکه اشاره رفت میان بستن یادگاری از سدره پوشیدن می هندوان بر همایی و کستی بستن زردشتیا نست میان بستن شش شرط داشته است : • (۱) استاد اقسام این کار را بداند و بیان کند . ۲) فرزند را چهل روز بخدمت وادار کند . ۳) آب و نمك در مجلس حاضر كند - نمك همان عقيده بنمك خوارگی و نمك پرورد گیست و آب اشاره بدان بوده است که دلش باید مانند آب صاف و بیغش باشد . ٤ ( پیه سوز پنج فتیله روشن کند - پیداست که این نیز باز مانده احترام بآتش در آیین زردشتست و پنج فتیله نیز کنایه از پنج تن آل عباست . ٥ ) میان فرزند را بشرط ببندد . ٦ ( حلوای مخصوص میان بستن آماده کند. در مراسم میان بستن فرزند را در جای وسیع و پاکیزه می نشاندند. ١٣٩
