یزبان هروی گرد آورده اند و سپس نور الدین عبدالرحمن جامی آنرا بزبان دری نقل کرده که همان کتاب معروف نفحات الانس من حضرات القدس باشد . در میان آثار ابو عبدالرحمن سلمی کتابی نام برده اند بعنوان كتاب السماع و پیداست که از زمان وی در پایان قرن چهارم و آغاز قرن پنجم این موضوع سماع در میان بزرگان تصوف ایران مورد بحث بوده است در زبان فارسی کتاب جامع جالبی درین زمینه هست بنام ازالة القناع عن وجوه السماع معروف بنغمة عشاق تالیف یکی از مشایخ متاخرهند محمد نور الله بن محمد مقيم عبد الغفوری اعظم پوری حنفی چشتی صابری قدوسی از مشایخ طریقه چشتی هند که در ١٢٤٤ بپایان رسانیده است. سماع هنوز در خانقاهها و محافل صوفیه هند و پاکستان و بیشتر در میان پیروان طریقه چشتی رواج دارد و در آنجا بیشتر باین مجالس قوالی می.گویند درین کتاب نغمۂ عشاق نیز همه مطالبی که درین زمینه و اردست از سیرت رسول وخلفا وصحابه وفتاوی پیشوایان چهارگانه اهل سنت و پیشوایان شیعه و فقهای معروف که درین زمینه بحث کرده اند و حکم بحلیت و اباحت سماع داده اند گرد آمده است دلایل کسانی که سماع را مباح دانسته اند چه از فقها و چه از پیشوایان تصوف با ندازه ای استوارست که مخالفان تنها بعناد برخاسته اند و نتوانسته اند آنها را رد بکنند ناچار مخالفان اباحت سماع و حرام بودن آن همواره کسانی بوده اند که بقشری بودن و ظاهری بودن معروف شده اند. چنانکه اشاره رفت درمیان متصوفه عراق و جزیره پیش . 117
