موسیقی پیکر خویش را گرد آن میگردانند و دست افشانی میکنند . گفته اند که این روش را مولانا جلال الدین خود بایشان تلقین کرده است . • اشاره بر قص و پای کوبی و دست افشانی در آثار متصوفه ایران چه پیش از مولانا و چه پس از وی کراراً آمده است. بیشتر مشایخ ایران آن را روا دانسته اند و دیگران رد کرده اند اما درباره سماع بزرگان ایران همیشه حکم با باحت داده اند و بحث مفصل درین زمینه کرده اند. در خارج از ایران نیز درمیان فرق تصوفی که از ایران رفته اند رقص معمول بوده و سخاوی مورخ معروف در کتاب تبر المسبوك نوشته است که در سال ٨٥٢ خلیفه فاطمی مصر فرمانی داده و رقص صوفیان را منع کرده است از تصاویری که از قدیم از مجالس پای کوبی و دست افشانی صوفیان قونیه باقی مانده و فیلمی که اخیراً برداشته اند و در آن درویشان طریقه مولوی جامهای بلند و کلاههای مخروطی سفید از نوع فینه بر سر دارند پیداست که این روش از قدیم در میان ایشان رایج بوده است و شاید بزمان مولانا برسد مولانا خود بارها در غزلیات خویش دعوت بر قص و پای کوبی و دست افشانی کرده است. افلاکی در مناقب العارفین چندین بار بمجالس سماع مولانا اشاره كرده و يك جا شرح جالبی درین زمینه دارد و می گوید: «منقولست که روزی در مدرسه مبارک معانی می فرمود.
- گفت حق سبحانه و تعالی در قرآن مجید می فرماید: «ان انكر الاصوات
لصوت الحمير» از جمیع جانوران صوت زشت و مکروه را بدو منسوب کرده است : معلومست یاران را که چه معنی دارد. یاران سر نهادند 114