برگه:Shahnameh-Jules Mohl-02.pdf/۱۸۳

آمدن پیران بسیاوش گرد

چو پیران بیآمد زهند وزچینسخن رفت از آن شهر با آفرین خنیده بتوران سیاوخش گردکز اختر چنین کرده شد روز ارد چو پیران از آن نامور شارسانشنید از لب هر کسی داستان از ایوان گنبد وپالیز وباغزرود وزدشت وزکوه وزراغ۱۸۴۵ شتاب آمدش تا ببیند که شاهچه کرد اندر آن مایه ور جایگاه هر آنکس که او از در کار بودبدآن بزم با او سزاوار بود هزار از خردمند مردان گردچو هنگام رفتنش آمد ببرد چو آمد بنزدیک آن جایگاهسیاوش پذیره شدش با سپاه چو پیران بنزد سیاوش رسیدپیاده شد از دور کورا بدید۱۸۵۰ سیاوش فرود آمد از پیل رنگپیاده گرفتش بآغوش تنگ بگشتند هر دو بدآن شهر بازسیاوش وپیران گردن فراز بگشتند بر گرد آن شارسانخوش آمد ورا آنچنان خارسان سراسر همه کاخ وایوان وباغهمی تافت هر سو چو روشن چراغ سپهدار پیران بهر سو براندبسی آفرین بر سیاوش بخواند۱۸۵۵ بدو گفت گر فرّ وبرز کیامنبودیت با دانش اندر میان چو آغاز کردی بدین گونه جایکجا آمدی جاه از اینسان بپای بماناد تا رستخیز این نشانمیان دلیران وگردنکشان پسر بر پسر همچنین شاد بادجهاندار وپیروز وفرّخ نهاد چو یکبهره از شهر خرّم بدیدبایوان وباغ سیاوش رسید۱۸۶۰ بکاخ فرنگیس بنهاد رویچنان شاد وخرّم ودیهیم جوی پذیره شدش دختر شهریاربپرسید ودینار کردش نثار چو بر تخت بنشست وآن جای دیدپرستار بسیار بر پای دید برین نیز چندی ستایش گرفتجهان آفرینرا نیایش گرفت