برگه:Shahnameh-Jules Mohl-01.pdf/۶۹

بروز نخستین یکی بزم‌گاهبسازد شما را دهد پیش گاه سه خورشید رخ را چو باغ بهاربیارد پر از رنگ و بوی و نگار نشاند بران تخت شاهنشهیسه خورشید رخ را چو سروِ سهی ببالا و دیدار هر سه یکیکه از مه ندانند باز اندکی ازین هر سه کهتر بود پیش رومهین از پس و در میان ماه نو۱۷۰ نشیند کهین نزد مهتر پسرمهین باز نزد کهین تاجور میانه نشیند هم اندر میانبدان کت ز دانش نیاید زیان بپرسد شما را کزین سه همالکدامین شناسید مهتر بسال میانه کدام است و کهتر کدامبباید بدین گونه‌تان برد نام بگوئید کان برترین کهتر استمهین را نشستن نه اندر خور است۱۷۵ میانه خود اندر میانست راستبرآمد ترا کار و پیکار کاست گرانمایه و پاک هر سه گهرهمه دل نهاده بگفت پدر ز پیش فریدون برون آمدندپر از دانش و پرفسون آمدند بجز رای و دانش چه اندر خوردپسر را که چونان پدر پرورد

رفتن پسران فریدون نزد شاه یمن

برفتند و هر سه بیاراستندابا خویشتن موبدان خواستند۱۸۰ کشیدند با لشکری چون سپهرهمه نامدارانِ خورشیدچهر چو از آمدن‌شان شد آگاه سروبیاراست لشکر چو پرّ تذرو فرستادشان لشکری گشن پیشچه بیگانه فرزانگان و چه خویش شدند این سه پرمایه اندر یمنبرون آمدند از یمن مرد و زن همه گوهر و زعفران ریختندهمی مشک با می برآمیختند۱۸۵ همه یال اسپان پر از مشک و میپراگنده دینار در زیر پی همه کاخ آراسته چون بهشتهمه از زر و سیم افکنده خشت بدیبای رومی بیاراستهچه مایه بدون اندرون خواسته