برگه:Shahnameh-Jules Mohl-01.pdf/۱۹۴

تو نا ساخته ساز رفتن کنیتنت زیر گل در نهفتن کنی سخن چون زداننده بشنید شاهبرسم دگرگون بیآراست گاه۲۰۰۰ همه موبدان وردانرا بخواندهمه راز دل پیش ایشان براند بفرمود تا نوذر آمد به پیشورا پندها داد از اندازه بیش که این تخت شاهی فسوسست وبادبدو جاودان دل نباید نهاد مرا بر صد وبیست شد سالیانبرنج وبسختی ببستم میان بسی شادی وکام دل راندمبرزم اندرون دشمنان خواندم۲۰۰۵ بفرّ فریدون ببستم میانبه پندش مرا سود شد هر زمان بجستم زتور وزسلم سترگهمان کین ایرج نیای بزرگ جهان ویژه کردم زپتیارهابسی شهر کردم بسی بارها چنانم که گوئی ندیدم جهانشمار گذشته شد اندر نهان درختی که تلخ آورد بار وبرگنیرزد همه زندگانیش مرگ۲۰۱۰ وزآن پس که بردم بسی درد ورنجسپردم ترا تخت شاهی وگنج چنان چون فریدون مرا داده بودترا دادم این تاج شاه آزمود چنان چون فریدون مرا داده بودترا دادم این تاج شاه آزمود چنان دان که خوردی وبر تو گذشتبخوشتر زمان باز بایدت گشت نشانی که ماند همی از تو بازبرآید بر آن روزگاری دراز نباید که ماند بجز آفرینکه پاکی نژاد آورد پاک دین۲۰۱۵ نگر تا نپیچی زدین خدایکه دین خدا آورد پاک رای کنون نو شود در جهان داوریچو موبد بیآید به پیغمبری پدید آید آنکس زخاور زمیننگر تا نتازی بر او بکین بدو بگرو آن دین یزدان بودنگه کرد که از سر چه پیمان بود تو مگذار هرگز ره ایزدیکه نیکی ازویست وهم زو بدی۲۰۲۰ وز آنپس زترکان بیآید سپاهنهند از بر تخت ایران کلاه ترا کارهای درازست پیشگهی گرگ باید بدن گاه میش گزند تو آید زپور پشنگزتوران بود کارهای تو ننگ