برگه:Shahname-Turner Macan-01.pdf/۸۲

۶۴

	باین زاده‌ام هم باین بگذرم			چنان دان که خاک پی حیدرم
	ابا دیگران مر مرا کار نیست			برین در مرا جای گفتار نیست
	اگر شاد محمود ازین بگذرد			مر او را بیک جو نسنجد خرد
	چو بر تخت شاهی نشاند خدای			نبی و علی را بدیگر سرای
	گراز مهرشان می حکایت کنم			چو محمود را صد حمایت کنم
	جهان تا بود شهریاران بود			پیامم بر تاجداران بود
	که فردوسئ طوسئ پاک جفت			نه این نامه بر نام محمود گفت
	بنام نبی و علی گفته‌ام			گهرهای معنی بسی سفته‌ام
	چو فردوسی اندر زمانه نبود			بدان بُد که بختش جوانه نبود
	نکردی درین نامهٔ من نگاه			بگفتار بدگوی گشتی ز راه
	هر آنکس که شعر مرا کرد پست			نگیردش گردون گردنده دست
	من این نامهٔ شهریاران پیش			بگفتم بدین نغز گفتار خویش
	چو عمرم بنزدیک هشتاد شد			امیدم بیکباره بر باد شد
	بسی سال اندر سرای سپنج			چنین رنج بردم بامید گنج
	ز ابیات غزا دوره سی هزار			مر آن جمله در شیوهٔ کارزار
	ز شمشیر و تیر و کمان و کمند			ز گوپال و از تیغ‌های بلند
	ز برگستوان و ز خفقان و خرد			ز صحرا و دریا و از خشک و رود
	ز گرگ و ز شیر و ز پیل و پلنگ			ز عفریت و از اژدها و نهنگ
	ز نیرنگ غول و ز جادوی دیو			کز ایشان بگردون رسیده غریو
	ز مردان نامی بروز مصاف			ز گردان جنگی گه رزم و لاف
	همان نامداران با جاه و آب			چو تور و چو سلم و چو افراسیاب
	چو شاه آفریدون و چون کیفقباد			چو ضحاک بد کیش و بی دین و داد
	چو گرشاسپ و سام نریمان گرد			جهان پهلوانان با دست برد
	چو هوشنگ و طهمورث دیو بند			منوچهر و جمشید شاه بلند
	چو کاوُس و کیخسرو تاجور			چو رستم چو روئین تن نامور
	چو گودرز و هشتاد پور گزین			سواران میدان و شیران کین
	همان نامور شاه لهراسپ را			زریر سپهدار و گشتاسپ را
	چو جاماسپ کاندر شمار سپهر			فروزنده تر بد ز تابنده مهر
	چو دارای داراب و بهمن همان			سکندر که بد شاه شاهنشهان