برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۵۸

باشد اندر ملک و مال شه امیننآورد بر غیر حق خود کمین زآنچه باشد قسمت شاه و حشماز رعیت نی فزون گیرد نه کم مهربانی بر همه خلق خدایمشفقی بر حال مسکین و گدای ۱۰۶۰لطف او مرهم نه هر سینه ریشقهر او کینه کش هر ظلم کیش نی بدی در صورت و سیرت ددیپیش ارباب خرد نابخردی چون سگ مسلخ همه آلودگیخوی او زآلودگی آسودگی تا دهان خود نیالاید بخونخواهد اندر رنج گاوی را زبون مُنهی باید ترا هر سو بپایراست بین و صدق ورز و نیک رای ۱۰۶۵تا رساند با تو پنهان از همهداستان ظلم و احسان از همه آنکه باشد از وزیر اندر نفیرپرسش او را میفگن با وزیر هم بخود تفتیش کن آن حال راساز عالی پایهٔ اقبال را آنکه بهر تو کفایت میکندظلم بر شهر و ولایت میکند آن کفایت نی سعادت کردنستهیمهٔ دوزخ بهم آوردنست ۱۰۷۰کافیست آری و از وی دور نیستگر کند آخر ده خود را دویست حفظ کافی چون چنین وافر شودنفس او طغیان کُند کافر شود هست پیش زیرکان ارجمندحکم کافر بر مسلمان ناپسند قصّه کوته هر که ظلم آئین کندوز پیء دنیات ترک دین کند نیست در گیتی ز وی نادان تریکس نخورد از خصلت نادان بری ۱۰۷۵کار دین و دنییء خود را تمامجز بدانایان میفگن والسّلام

(اشارت بآنکه مراد ازین قصه صورت قصه نیست بلکه مقصود)

(از آن معنیء دیگر است که بیان کرده خواهد شد)

باشد اندر صورت هر قصّهٔخرده بینان را ز معنی حصّهٔ