برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۴۱

۷۳۰نطفه در تن مایه بخش جان تستقوت اعضا قوّت ارکان تست ای ز شهوت با تن و جان در ستیزگوش دارش خواهی و خواهی بریز بودی از آغاز عالی مرتبهبر فراز چرخ بودت کوکبه شهوت نفست بزیر انداختهدر حضیض خاک بندت ساخته

(حکایت خروس و مؤذّن)

با خروس آن تاجدار سرفرازآن مؤذّن گفت در وقت نماز ۷۳۵هیچ دانا وقت نشناسد چو تووز فوات وقت نهراسد چو تو با چنین دانائی ای دستان سرایکنگرهٔ عرشت همی بایست جای ماکیانی چند را کرده گلهچند گردی در ته هر مزبله گفت بود اول مرا پایه بلندشهوت نفسم بدین پستی فگند گر ز نفس و شهوتش بگذشتمیدر ته هر مزبله کی گشتمی ۷۴۰در ریاض قدس محرم بودمیبا خروس عرش همدم بودمی

(جواب گفتن سلامان حکیم را)

چون سلامان از حکیم اینها شنیدبوی حکمت بر مشام او وزید گفت ای جان فلاطون از تو شادصد ارسطو زیر فرمان تو باد عقلها بودند از آغاز دهساختی ده را تو اکنون یازده من نهاده روی در راه تو امکمترین شاگرد درگاه تو ام ۷۴۵هرچه گفتی عین حکمت یافتمدر قبول آن بجان بشتافتم لیک بر رای منیرت روشنستکاختیار کار بیرون از منست قدرت فاعل بقدر قابل استقابلیت نی بجعل جاعل است