برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۳۸

شاید اینجا بار ندهندت دگرزحمت آمد شدن چندین مبر ۶۷۵گفت تقصیر از تو باشد آن زماننی ز من ای قبلهٔ امن و امان میکنم من صرف سعی خویشتنچون تو نگذاری چه باشد جرم من

(آگاه شدن حکیم و بادشاه از کار سلامان و ابسال)

(و سرزنش کردن سلامان را از آن حال)

چون سلامان شد حریف ابسال راصرف وصلش کرده ماه و سال را بازماند از خدمت شاه و حکیمهر دو را شد دل ز هجر او دو نیم چون ز حال او خبر جستند بازمحرمان کردند شان دانای راز ۶۸۰بهر پرسش پیش خویشش خواندندبا وی از هر جا حکایت راندند نکتها گفتند از نو وز کهنتا بمقصود از طلب آمد سخن شد یقین کآن قصه از وی راست بودداستانی بی کم و بی کاست بود هر یک اندر کار وی رائی زدنددر خلاصش دستی و پائی زدند بر نصیحت یافت کار اوّل قرارکز نصیحت نیست بهتر هیچ کار ۶۸۵از نصیحت ناقصان کامل شوندوز نصیحت مدبران مقبل شوند از نصیحت زنده گردد هر دلیوز نصیحت حل شود هر مشکلی ناصحان پیغمبرانند از نخستگشته کار عقل و دین زیشان درست هر که از پیغمبری دم زد بروجز نصیحت ز آسمان نامد فرو

(نصیحت کردن بادشاه سلامان را)

شاه با وی گفت کای جان پدرشمع بزم افروز ایوان پدر ۶۹۰دیدهٔ اقبال من روشن بتستعرصهٔ آمال من گلشن بتست سالها چون غنچه دل خون کرده‌امتا گلی چون تو بدست آورده‌ام