برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۳۴

گه بکاری دست سیمین در زدیزآن بهانه آستین را بر زدی تا نگارین ساعد او آشکاردیدی و کردی بخون چهره نگار ۶۰۰گه چو بهر خدمتی کردی قیامسخت تر برداشتی از جای گام تا ز بانگ جنبش خلخال اوتاجور فرقش شدی پامال او بود القصّه بصد مکر و حیلجلوه‌گر بر چشم او در هر محل صبح و شامش روی در خود داشتییکدمش غافل ز خود نگذاشتی زآنکه می‎دانست کز راه نظرعشق دارد در دل عاشق اثر ۶۰۵جز بدیدار بتان دلپذیرعشق در دلها نگردد جایگیر

(حکایت زلیخا که بر همه اطراف منزل خود تصویر جمال خود کرد)

(تا یوسف بهر طرف که نگرد صورت وی ببیند و بوی میل کند)

بین زلیخا را که جائی پر امیدساخت کاخی چون دل یوسف سپید هیچ نقش و هیچ رنگی نی دروچون رخ آئینه زنگی نی درو نقشبندی خواست آنگه چیره دستتا بهر جا صورت او نقش بست هیچ جا از نقش او خالی نماندشادمان بنشست و یوسف را بخواند ۶۱۰پرده از رخسار زیبا بر گرفتوز مراد خود حکایت در گرفت یوسف از گفت و شنیدش رو که تافتصورت او دید از هر سو که تافت صورت او را چو پی در پی بدیدآمدش میلی بوصل او پدید بر سر آن شد که کام او دهدشکّر کامی بکام او نهد لیک برهانی ز غیبش رو نمودعصمت یزدانیش دریافت زود ۶۱۵دست خویش از کام او ناکام داشتکامگاری را بهنگامش گذاشت

(تأثیر کردن حیلهای ابسال در سلامان و مایل شدن بسوی وی)

چون سلامان با همه حلم و وقارکرد در وی عشوهٔ ابسال کار