برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۳۳

(بکمال رسیدن اسباب جمال سلامان و ظاهر شدن عشق ابسال)

(بر وی و حیله نمودن تا وی را نیز گرفتار خود گرداند)

چون سلامان را شد اسباب جمالاز بلاغت جمع در حدّ کمال سرو نازش تازگی از سر گرفتباغ لطفش رونق دیگر گرفت ۵۸۰نارسیده میوهٔ بود از نخستچون رسیدن شد بر آن میوه درست خاطر ابسال چیدن خواستشوز پی‎ٔ چیدن چشیدن خواستش لیک بود آن میوه بر شاخ بلندبود کوتاه آرزو را زآن کمند شاهدی پرعشوه بود ابسال نیزکم نه ز اسباب جمالش هیچ نیز با سلامان عرض خوبی ساز کردشیوهٔ جولانگری آغاز کرد ۵۸۵گاه بر رسم نغوله پیش سربافتی زنجیرهٔ از مشک تر تا بدان زنجیرهٔ دانا پسندساختی پای دل شهزاده بند گاه مشکین موی را بشگافتیفرق کرده زآن دو گیسو بافتی یعنی از وی کام دل نا یافتنتا کیم خواهد بدینسان تافتن گه نهادی چون بتان دل فروزبر کمان ابروان از وسمه توز ۵۹۰تا ز جان او بزنگاری کمانصید کردی مایهٔ امن و امان چشم خود را کردی از سرمه سیاهتاش بردی زآن سیه کاری ز راه برگ گل را دادی از گلگونه زیبتا بدان رنگش ز دل بردی شکیب دانهٔ مشکین نهادی بر عذارتا بدان مرغ دلش کردی شکار گه کشادی بند از تنگ شکرگه شکستی مهر بر درج گهر ۵۹۵تا چو شکّر بر دلش شیرین شدیوز لب گویاش گوهر چین شدی گه نمودی از گریبان گوی زرزیر آن طوق مرصّع از گهر تا کشیدی با همه فرخندگیگردنش را زیر طوق بندگی