برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۲۸

گردن او سر فراز مهوشاندر کمندش گردن گردن‎کشان پاکبازان از پی‎ٔ دفع گزنداز دعا بر بازویش تعویذ بند ۴۸۵پست ازو قدر همه زور آورانزیر دستش صاعد سیمین بران ساعدش را از یسار و از یمینجان فشانان نقد جان در آستین پنجه‌اش داده شکست سیم نابدست هر پولاد بازو داده تاب نقد راحت از دو کف در مشت اوحسن خاتم ختم بر انگشت او هر چه از وصف جمالش گفته شدگوهری از بحر صورت سفته شد ۴۹۰گوش جان را کن بسوی من گروشمّهٔ از دیگر احوالش شنو

(در صفت حدّت فهم و جودت نظم و نثر وی)

لطف طبعش در سخن مو می‎شگافتلفظ نشنیده بمعنی می‎شتافت پیش از آن کش لفظ در گوش آمدیمعنیش در ربقهٔ هوش آمدی هر چه نظم از بحر طبعش یک گهرهر چه نثر از باغ لطفش یک ثمر چون ثریّا پایهٔ نظمش بلندچون بنات‌النعش نثرش ارجمند ۴۹۵در لطائف لعل او حاضر جوابدر دقائق فهم او صافی چو آب خطّ او چون خطّ خوبان دلفریبخوش‌نویسان زآن چو عاشق ناشکیب چون گرفتی خامهٔ مشکین رقمآفرین کردی برو لوح و قلم جانش از هر حکمتی محظوظ بودنکتهای حکمتش محفوظ بود در ادای حکمت یونانیانگفتیش یونانیان نعم البیان

(در صفت بزم و عیش‌سازی و سرود عشرت‌پردازی‎ٔ وی)

۵۰۰شب که از هر کار دل پرداختیبا حریفان نرد عشرت باختی بزمگاهی چون بهشت آراستیمطربان حور پیکر خواستی