برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۱۹

پشت تو از پشتیش گردد قویعمرت از دیدار او یابد نوی ۳۱۰اوست بُرّان در صف هیجا چو تیغتیر باران بر سر اعدا چو میغ چون بهم کاران شود دشمن شکناو بجان کوشش کند ایشان به تن دشمنت را شیوه از وی شیونستخاصّه گوئی بهر قهر دشمنست

(حکایت آن اعرابی که بر فرزندان خود نام سباع درنده)

(نهاده بود و بر خدمتگاران نام بهایم چرنده)

آن مسافر بهر دولت یابییماند شب در خانهٔ اعرابیی جمله فرزندانش را خرد و بزرگیافت هم نام ددان چون شیر و گرگ ۳۱۵هر که بود از خادمانش یکسرهگوسفندش نام بودی یا بره گفت با وی کای سپهبد در عربآیدم زین نامها امشب عجب گفت فرزندان که در خیل من‌اندمستعد از بهر قهر دشمن‌اند خادمان از بهر خدمتگاریندمتصل در شغل مهمان داریند گرگ باید قهر دشمن را و شیرتا بود بر کشتن دشمن دلیر ۳۲۰بهر خدمت بره به یا گوسفندتا ز فعل او نیابد کس گزند

(در مذمّت فرزند ناخلف)

این که گفتم حال فرزند نکوستکش باصل خویش پیوند نکوست آنکه باشد بد سگال و بد سرشتدر سرشت او هزاران خوی زشت به بود کز سلک دوران داریشپیش گیری شیوهٔ بیزاریش نوح را فرزند چون نا اهل بودفطرت او پر غرور و جهل بود ۳۲۵داغ رد لیس من اهلک کشیدروی بیرون رفتن از طوفان ندید چون نباشد حال هر فرزند نیکاز خدا میکن طلب فرزند نیک