برگه:SalaamaanWaAbsaal.pdf/۱۷

هر کجا پایت خورد غوطه بخاککن بناخنهای دست آن را مغاک چون دهی آن خاک را زینسان شکستشک ندارم کافتدت گنجی بدست چون بصدق و اعتقاد آن ساده مردرفت و بر قول معبّر کار کرد ۲۷۵شد فرو در جست و جو نابرده رنجدر نخستین گام پای او بگنج صدق می باید بهر کاری که هستتا فتد دامان مقصودت بدست گر فتد در صدقت اندک تاب و پیچجست و جوی تو همه هیچست و هیچ

(آغاز مقال در شرح صورت حال سلامان و ابسال)

شهریاری بود در یونان زمینچون سکندر صاحب تاج و نگین بود در عهدش یکی حکمت شناسکاخ حکمت را قوی کرده اساس ۲۸۰اهل حکمت یک بیک شاگرد اوحلقه بسته جمله گرداگرد او شاه چون دانست قدرش را شریفساختش در خلوت و صحبت حریف جز بتدبیرش نرفتی نیم گامجز به تلقینش نجستی هیچ کام در جهانگیری ز بس تدبیر کردقاف تا قافش همه تسخیر کرد خلق را از عدل و جودش ساخت کارشد بدان بنیاد ملکش استوار ۲۸۵شاه چون نبود بنفس خود حکیمیا حکیمی نبودش یار و ندیم قصر ملکش را بود بنیاد سستکم فتد قانون حکم او درست خالی از نعت و نشان عدل و ظلمفرق نتواند میان عدل و ظلم ظلم را بندد بجای عدل کارعدل را داند بسان ظلم عار عالم از بیداد او گردد خرابچشمه‌سار ملک و دین از وی سراب ۲۹۰نکتهٔخوش گفته است آن دور بینعدل دارد ملک را قایم نه دین کفر کیشی کو بعدل آید فرهملک را از ظالم دیندار به