برگه:Rvznamh vghaye atfaghyh-shmarh hay 1 ta 35.pdf/۲۹

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.


روزنامه وقایع اتفاقیه بتاریخ جمعه نوزدهم شهر ربیع‌الثّانی مطابق سال ایت‌ئیل سنه ۱۲۶۷


نومره سیّم

Vaghaye-Etefaghieh-Logo-Lion Sun issue 003.jpg

یک نسخه ده‌شاهی

سه ماه شش‌هزار

شش ماه دوازده هزار

یکسال دو تومان چهار هزار


اخبارات داخلهٔ ممالک محروسه پادشاهی

دارالخلافه طهران

از یمن طالع فیروزی مطالع و اقبال بهیمال سرکار اعلیحضرت پادشاهی هوای دارالخلافه طهران درین اوقات بطوری خوب و خوش میکذرد که برف بآن شدّت در سه چهار روزه بکلّی از اطراف و حول و حوش رفت که جمیع افواج حاضر رکاب همه‌روزه مشغول مشق هستند و یک دو مرتبه هم باران خوب با وقت آمد

قرار نظم اولیای دولت علیّه درین عهد فرخنده که تا اَبَد پاینده باد بقسمی است که چهارده فوج همیشه در رکاب مشغول مشق‌اند و هرکز هرزه‌کی و شرار از آنها دیده نمی‌شود بلکه بسیار کم میشود که دو نفر با هم منازعه و مجادله نمایند و با این کثرت و جمعیّت زیاد ارزانی و فراوانی نعمت بقسمی است که از عهود سلف همه چیز ارزانتر و فراوانتر میباشد کندم خرواری یک تومان و هشت هزار جو یک تومان و سه هزار و کذلک سایر اشیاء و حبوبات بهمین منوال است که در سنواة سابقه سالهاست در دارالخلافه و طهران هیچوت باینطور نبوده است

از آنجا که اولیای ایندولت همیشه در سرپرستی و آسایش و رفاه رعیّت اوقات مصروف دارند از جمله قرار داده‌اند که متردّدین عرض راه ولایات جمیع ممالک محروُسه هر یک بهر طرفی مامور شوند یا از جائی بدارالخلافه بیایند در عرض راه بغیر از قشونی که بجائی مامور شوند آنهم موافق حُکم دیوانی باشد هیچ جا سیورسات مطالبه ننمایند زیرا که بدست آویز کرفتن سیورسات اذیّت و آزار بسیار برعایا میرسانند هر کس باید سیورسات خود را موافق معمول ابتیاع نماید و برعیّت اذیّت نرسانند

در ممالک محروسه ناخوشی آبله عمومی است که اطفال را عارض میشود که اکثری را هلاک میکند یا کور و معیوب می‌شوند چنانکه بسیار دیده شده و حالا میشود اشخاصی که در کودکی این آبله را بیرون نیاورده‌اند در بزرکی بیرون می‌آورند و بهلاکت میرسند خصوص اهل دارالمرز که در همین دارالخلافه ملاحظه می‌شود که از قشون قراول آنها در سن پنجاه سالکی آبله بیرون آورده و بعضی هلاک میشوند اطبّا چارهٔ این ناخوشی را باینطور یافته‌اند که در طفولیّت ار کاو آبله بر میدارند و به طفل میکوُبند و آن طفل چند دانه آبله بیرون می‌آورد و بی‌زحمت خوب می‌شود اولیای دولت علیّه کسان برای یاد کرفتن این فن شریف