این برگ همسنجی شدهاست.
۲۰۵
| خیّام اگرچه خرگه چرخ کبود | ||||||
| زد خیمه و در بست درِ گفت و شنود | ||||||
| چون شکل حباب باده در جامِ وجود | ||||||
| ساقیّ ازل هزار خیام نمود | ||||||
۲۰۶
| دادم بامید زندگانی بر باد | ||||||
| نابوده ز عمر خویشتن روزی شاد | ||||||
| زان میترسم که عمر امانم ندهد | ||||||
| چندانکه ز روزگار بستانم داد | ||||||
۲۰۷
| دارم گنهی که پشت ایمان شکند | ||||||
| بازار تمام بت پرستان شکند | ||||||
| بار گنهم اگر بمیزان سنجند | ||||||
| ترسم که بروز حشر میزان شکند | ||||||
