این برگ همسنجی شدهاست.
۱۹۰
| تا زهره و مه در آسمان گشت پدید | ||||||
| بهتر ز می لعل کسی هیچ ندید | ||||||
| من در عجبم ز می فروشان کایشان | ||||||
| به زانچه فروشند چه خواهند خرید | ||||||
۱۹۱
| توبه مکن از می اگرت می باشد | ||||||
| صد توبهٔ نادمات در پی باشد | ||||||
| گل جامه دران و بلبلان ناله زنان | ||||||
| در وقت چنین توبه روا کی باشد | ||||||
۱۹۲
| جانم بفدای آنکه او اهل بود | ||||||
| سر در قدمش اگر نهم سهل بود | ||||||
| خواهی که بدانی بیقین دوزخ را | ||||||
| دوزخ بجهان صحبت نااهل بود | ||||||
