این برگ همسنجی شدهاست.
۱۰
| گر می نخوری طعنه مزن مستان را | ||||||
| بنیاد مکن تو حیله و دستان را | ||||||
| تو غرّه مشو بدانکه می مینخوری | ||||||
| صد کار کنی که می غلامست آن را | ||||||
۱۱
| هرچند که رنگ و روی زیباست مرا | ||||||
| چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا | ||||||
| معلوم نشد که در طربخانهٔ خاک | ||||||
| نقّاش ازل بهر چه آراست مرا | ||||||
۱۲
| ای دل ز زمانه رسم احسان مطلب | ||||||
| وز گردش دوران سر و سامان مطلب | ||||||
| درمان طلبی درد تو افزون گردد | ||||||
| با درد بساز و هیچ درمان مطلب | ||||||