این برگ همسنجی شدهاست.
۴۰۶
| تا چند ز مسجد و نماز و روزه | ||||||
| در میکدهها مست شو از دریوزه | ||||||
| خیّام بخور باده که این خاک ترا | ||||||
| گه جام کنند و گه سبو گه کوزه | ||||||
۴۰۷
| تا کی غم آن خورم که دارم یا نه | ||||||
| وین عمر بخوشدلی گذارم یا نه | ||||||
| پر کن قدح باده که معلومم نیست | ||||||
| کاین دم که فرو برم بر آرم یا نه | ||||||
۴۰۸
| تن در غم روزگار بیداد مده | ||||||
| ما را ز غم گذشتگان یاد مده | ||||||
| دل جز بسر زلف پریزاد مده | ||||||
| بی باده مباش و عمر بر باد مده | ||||||
