این برگ همسنجی شدهاست.
۳۷۰
| یک چند بکودکی باستاد شدیم | ||||||
| یک چند ز استادی خود شاد شدیم | ||||||
| پایان سخن شنو که ما را چه رسید | ||||||
| از خاک درآمدیم و بر باد شدیم | ||||||
۳۷۱
| یکدست بمصحفیم و یکدست بجام | ||||||
| گه نزد حلالیم و گهی نزد حرام | ||||||
| مائیم در این گنبد فیروزه رخام | ||||||
| نی کافر مطلق نه مسلمان تمام | ||||||
۳۷۲
| آن جسم پیاله بین بجان آبستن | ||||||
| همچون سمنی بارغوان آبستن | ||||||
| نی نی غلطم که باده از غایت لطف | ||||||
| آبی است به آتش روان آبستن | ||||||
