این برگ همسنجی شدهاست.
۳۳۷
| این چرخ فلک که ما در او حیرانیم | ||||||
| فانوس خیال از او مثالی دانیم | ||||||
| خورشید چراغ آن و عالم فانوس | ||||||
| ما چون صوریم کاندر او گردانیم | ||||||
۳۳۸
| با رحمت تو من از گنه نندیشم | ||||||
| با توشهٔ تو ز رنج ره نندیشم | ||||||
| گر لطف توام سفید رو گرداند | ||||||
| حقّا که ز نامهٔ سیه نندیشم | ||||||
۳۳۹
| با نفس همیشه در نبردم چه کنم | ||||||
| وز کردهٔ خویشتن بدردم چه کنم | ||||||
| گیرم که ز من در گذرانی بکرم | ||||||
| زین شرم که دیدی که چه کردم چه کنم | ||||||
