این برگ همسنجی شدهاست.
و نیز فرموده است:
| خیز و در کاسهٔ ما آب طربناک انداز | پیشتر زانکه شود کاسهٔ سر خاک انداز | |||||
و همچنین:
| روزیکه چرخ از گِل ما کوزهها کند | زنهار کاسهٔ سر ما پُر شراب کن | |||||
و نیز:
| آخرالامر گِلِ کوزه گران خواهی شد | حالیا فکر سبو کن که پُر از باده کنی | |||||
شعرای متقدّم بر خیّام هم این فکر را داشتهاند چنانکه فرّخی میفرماید:
| خیز تا بر گل نو کوزککی باده خوریم | پیش تا از گِلِ ما کوزه کُند دست زمان | |||||
رباعی ۲– یکی از خصایص خیّام ذوق و عشقی است که بمناظر زیبا و صفای طبیعت دارد از قبیل مهتاب و سبزه و گُل و خزان هرچند شأن شاعر این است ولیکن در خیّام بخوبی ظاهر و پیداست که این سخنها را برای شاعری و لفّاظی
۱۱۷
