برگه:RobaiyatKhayyamForoughi.pdf/۱۱۲

۱۵۶

یک جرعه میِ کهن ملکی نو بهوز هرچه نه می طریق بیرون شو به در دست به از تخت فریدون صدبارخشتِ سر خم ز مُلک کیخسرو به

۱۵۷

آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشیمعذوری اگر در طلبش میکوشی باقی همه رایگان نیرزد هشدارتا عمر گرانبها بدان نفروشی

۱۵۸

از آمدنِ بهار و از رفتن دیاوراق وجود ما همی گردد طی می خور مخور اندوه که فرمود حکیمغمهای جهان چو زهر و تریاقش می

۱۵۹

از کوزه گری کوزه خریدم باریآن کوزه سخن گفت ز هر اسراری شاهی بودم که جام زرّینم بوداکنون شده‌ام کوزهٔ هر خمّاری