با رای پیر و بخت جوان همراه امیر حاجی تا کنار آب آمده در آنجا باو گفت که چون شما عازم خراسانید اگر رخصت فرمائید من مراجعت نموده با امراء جته ملاقات کنم و بعد از آن پیش پادشاه روم و اگر تدبیر موافق تقدیر افتد آفتی بخاندان قدیم نرسد و ایل و الوس ازین بلای عظیم رهائی یابند چون این کلمات الهامات جاودانی بود در خاطر امیر حاجی برلاس جایکیر آمده آنحضرترا رخصت داد و امیر صاحبقران عنان عزیمت بصوب ولایت منعطف گردانیده بخوز رسید دید که حاجی محمود شاه ییسوری لشکر جته را (متن ناخوانا) چی شده بتعجیل میآیند تا آتش نهب و تاراج در مملکت زنند امیر تیمور صاحبقران با حاجی محمود شاه و سپاه حبة گفت که شما چندان توقف نمائید که من با امرا ملاقات کنم و بصوابدید ایشان آنچه یراق و مصلحتدید وقت باشد تقدیم نموده شود و سخن فرخندۀ آنحضرت را که نشان قضاء مبرم داشت بحسن قبول تلقی کردند و امیر صاحبقران عنان بصوب اردوی امراء تافته با آنجماعت ملاقات فرمود ایشان آثار تأیید یزدانی و انوار توفیق سبحانی در ناصیۀ همایونش دیده مقدم او را گرامی داشتند و از فحوای کلام گوهربارش نسیم رشد و اقبال استشمام نموده تومانات کش را در قبضۀ اقتدار آنحضرت نهادند و بیمن رأی عقدهگشای امیر صاحبقران طوفان بلا که بالا گرفته بود تسکین و خلایق از غارت و اسر خلاص شده زبان بدعا و ثنای آن حضرت گشادند و امیر صاحبقران کامیاب و کامران مراجعت کرده پرتو التفات بر محافظت و استمالت ایل و الوس انداخت و باحضار لشکر شهر سبز و توابع و مضافات آن فرمان داد و در اندک زمانی در ظلّ رایت آن مؤیّد کامیاب سپاه بسیار جمع آمدند و حضرت صاحبقرانی بامیر خضر ییسوری پیوست و درین اثنا مخالفتی میان امراء جته پدید آمده باردوی پادشاه بازگشتند و در آن اوان توغلق تمور خان نیز عازم تختگاه خویش شده بود
گفتار در بیان وقایعی که بعد از مراجعت خان در ولایت ماوراءالنهر و توابع آن دست داد
در اوانی که توغلق تمور خان بولایت خود بازگشت امیر حسین نبیرۀ امیر قزغن لشکری جمع آورده از کابل بیرون آمد تا انتقام عم خویش امیرزاده عبداللّه را از خصم بکشد و آهنگ جنگ امیر بیان سلدوز کرده ایلچی فرستاده از حضرت صاحبقران و امیر بایزید و امیر خضر ییسوری استمداد نمود و بعد از تقدیم مشورت قرار بر آن گرفت که امیر صاحبقران و امیر خضر ملتمس امیر حسین را مبذول داشته و امیر بایزید باردوی توغلق تمور خان رود تا امراء جته را مجال بدگوئی نماند امیر بایزید بامضاء آن عزم روان شده چون بخجند رسید شنید که توغلق تمور خان با مجموع لشکر مراجعت نموده و در کنار آب جوباره باُغرق خود ملحق گشته است و او از آن اندیشه دغدغه فراغت یافته در همان موضع رحل اقامت انداخت و امیر صاحبقران و امیر خضر با سپاهی چون کوه آهن بعزم معاونت امیر حسین در حرکت آمدند و از قهلغه که بدربند آهنین اشتهار دارد گذشته باو پیوستند و باتفاق روی توجه بامیر بیان آوردند و خدمتش تاب مقاومت نیاورده و آیت الفرار خوانده متوجه بدخشان گشت و ایشان از عقب روان شدند و امیر بیان و شاه بهاءالدّین والی بدخشان بقلال دوردست تحصّن نموده امیر حسین بر آن ولایت استیلا یافت و بعد از ضبط مملکت کیقباد برادر کیخسرو ختلانی را بیاساق رسانید و امیر صاحبقران و امیر خضر را عذرخواهی نموده رخصت انصراف داد و ایشان در ضمان سعادت و سلامت روی بولایت خویش آوردند و چون گذار امیر خضر بر دیار امیر صاحبقران بود طبیعت کرم سلطنتپناهی اقتضاء آن کرد که ترتیب طوی فرماید که سزاوار پادشاهان ذویالاقتدار باشد لاجرم از موضع کشم بدخشان پیشتر از امیر خضر نهضت فرموده پانزده روز راه را به چهار شب و روز قطع کرده بکش رسید و اسباب جشن و سور را مرتب داشته چون آوازۀ وصول امیر خضر مسموع آنحضرت گشت استقبال نموده آنچه از شرایط اکرام و اجلال تواند بود بتقدیم رسانید و چند روز بعیش و عشرت مشغول شدند و امیر خضر بعد از طوی بولایت خویش توجه نمود و حضرت صاحبقران کامکار در مقر عز و شرف خود قرار گرفته جناح معدلت و احسان بر ساکنان آن خطه بگسترد و در خلال این احوال امیر تغلق سلدوز رایت مخالفت امیر حسین برافراشت و سپر بیآزرمی در روی کشید امیر حسین معتمدی نزد امیر صاحبقران فرستاده صورت حادثه را در میان نهاد و امیر خضر و امیر بایزید را نیز از آن واقعه اعلام داد حضرت صاحبقران کامکار از فرط مروت و فتوت که ذات همایونش مجبول بران بود بر فور بجمع لشکر فرمان داد و با سپاهی جرار روی شوکت و اقتدار بمعاونت و معاضدت امیر حسین آورد و در موضع قلعه امیر خضر ییسو با حشم و خدم خویش بان پادشاه فرخنده مقدم پیوست و باتفاق در حرکت آمدند و بتعجیل رانده در حصار امیر حسین را ملاقات نمودند و خدمتش از وصول ایشان مسرور و شادمان گشته شرایط تفقد و دلجوئی بجای آورد و دشمن بمجرد آوازۀ گردان صفشکن گریخته بود و روزگار خاک ادبار بر سر او بیخته و امیر حسین بعد از طوی و اغرامیشی و اظهار منت و سپاس هریک از ایشانرا بمستقر شرف و دولت خویش روانه داشت و چون امیر صاحبقران از دربند آهنین بگذشت بمسامع علّیّۀ او این خبر رسید که امیر حاجی برلاس که هنگام توجه سپاه جته خوف و هراس بخود راه داده متوجه خراسان شده بازآمده است؛ و با امیر بایزید عهد و پیمان در میان آورده قرار دادهاند که بعد از جمع لشکرها بسر امیر خضر ییسوری روند و اکنون امیر حاجی در خطه کش بجمع آوردن سپاه مشغولست امیر صاحبقران چون بر حقیقت حال اطلاع یافت با آن مقدار سپاه که همراه داشت از پایان کش گذشته بامیر خضر پیوسته و باتفاق متوجه شهر سبز شدند و امیر حاجی برلاس با دلاوران کارآزمای که خود را کم از رستم دستان و سام نریمان نمیپنداشتند عنان سبک کرده و رکابگران باستقبال ایشان مبادرت نموده و هر دو سپاه کینهخواه