برگه:Parcham-kasravi-01-01.pdf/۲۰

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.
—۱۷—

پول‌داران و آزمندان

در تبریز مثلی هست میگویند: «درد را که میکشد؟.. دردمند» در آشوبهای جهانی نیز یک توده که ناتوانترند یش از دیگران رنج کشند و آسیب بینند، و اینک گواه آن این جنگ جهان آشوب و حال تیره ایرانیانست.

در اینجنگ که دولتهای بزرگ باهم میکنند، ایران گذشته از اینکه پادرمیان نمیدارد از میدان جنگ نیز بدور میباشد، و با اینحال بیش از خود کشورهای جنگنده گزند و آسیب مییابد، چرا؟.. زیرا که ناتوانست، زیرا که بهم بستگی در میان مردم آن بسیار کمست.

ببینید در اینهنگام که توده ها بیک تلاش بزرگی افتاده، و هر توده‌ای در راه آینده خود بجانفشانی‌هایی میپردازد. در این کشور آینده و گذشته بیکبار فراموش گردیده، و سود و زیان توده یکسره در کنار افتاده، و یکدسته پولداران توگویی راهزانند که بیک کاروان بی پابانی زده‌اند، ویا گرگانند که بیک گلۀ بی‌شبانی افتاده‌اند، با صد آز و هوس سرگرم لخت کردن خانمها و اندوختن گنجینه‌هایند. هفته‌ای نمیگذرد که اینان بر روی نرخها نکشند.

یکی نمی‌پرسد: اینهمه گرانی از کجاست؟!.. این بالا رفتن روزافزون نرخها تا کی خواهد بود؟!.. اگر از شهریور 1320 بگیریم در این یکسال و نیم بیشتر کالاها پنج یا شش بر یک، بلکه برخی تا ده بر یک گرانتر گردیده، آیا انگیزه آن چه میباشد؟!..

کسانی میگویند: چون دولت اسکناسهای فزونی بچاپ رسانیده و پشتوانه بانکی کمتر گردیده پول ایران از ارزش افتاده. دیگران میگویند: جنگست و بسیار چیزها که بایستی از اروپا برسد نمیرسد، و آنچه از خود کشور است برای آوردن آن نیز اتومبیل و کامیون پیدا نمی‌شود. باز دیگران میگویند: چون گروه انبوهی از بیگانگان در کشور مایند و پول فراوان میدارند هر کالایی را ببهای