برگه:Parcham-kasravi-01-01.pdf/۱۴

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.
—۱۱—

پیش گرفته ایم. این سرمایه خدادایست که در دست ما میباشد. شما می بینید ما در اینهمه سخنان یک جمله بناراست نمیگوییم، در اینهمه کوششها یک گام بهوس یا بدلخداه بر نمیداریم. می بینید دشمنان ما تا کنون نتوانسته‌اند یک پاسخی بما گویند، یا یک ایرادی بگفته‌های ما گیرند. با آن راه و با این مایه چه سزاست که نکوشیم؟!... چه سزاست که خاموش نشینم؟!.

گاهی برخی از جوانان که از گفته‌های ما بتکان میآیند می‌پرستند: «حالا وظیفه ما چیست؟...». میگویم: وظیفه شما همراهی کردن با ما و کوشیدن برواج حقایق و نبرد کردن با گمراهیها و پراکندگیهاست. امروز در ایران چهارده کیش هست، صوفیگری و فلسفه کهن یونان و خراباتیگری هست، مادیگری و بی همه چیزی هست، اندیشه‌های نارسا و پراکنده اروپایی هست. باید همه اینها را براندازیم و بجای آنها معنی درست جهان و زندگانی را بفهمانیم. حقیقت دین را روشن گردانیم. یک شاهراه رستگاری باز کرده همگی را بآن بیاوریم. شما نیز در این کوششها با ما همراه و همدست باشید.

میگویند: چکار کنیم و چگونه همراهی نماییم؟..

میگویم: نخست خودتان نوشته های ما را - چه درباره دین و چه دربارۀ زندگانی - بخوانید و بیندیشید و با خرد خودتان داوری کنید، و چون نیک فهمیدید و پذیرفتید آنها را بکار بندید، بدینسان که در گفتار و کردار راستی کرده گرد دروغ و دغل نگردید، از سوگند خودداری کنید، زبان بدشنام نیالایید. رمان ننویسید و نخوانید، شعر بیهوده نگویید، دیوان های شاعران و دیگر کتابهای زیان آور را نگه ندارید، از بیکاری و مفتخواری بپرهیزید، بکارها و پیشه‌ها که بزندگانی توده سودی ندارد - از روضه خوانی و واعظی و رمالی و جنگیری و دعانویسی و دست بدست گردانیدن کالا و مانند اینها - نپردازید، آفریدگار راستین را شناخته خود را آفریده و زیر دست او شمارید، از ایستادن برابر این گنبد و آن گنبد و حاجت خواستن دوری گزینید، بجهان با دیدۀ بینش نگریسته این بدانید که هیچ کاری در اینجهان بی انگیزه و جز از راهش نتواند بود، بکشور و توده خود دلبستگی نموده این بدانید که هر توده ای تا خود نیک نباشد از جهان نیکی نخواهند دید... اینها و مانند اینهاست که ما از هر کسی