برگه:Mihr va Mushtari (Bodleian Library, MS. Ouseley Add.21).pdf/۱۶

	فروغش در بر کوه گران سنگ			دریده صدره خارای خود رنگ
	هوادار درش چون مهر انور			ز ذره پشتر و ز ذره کمتر
	خرد در راه او از پافتاده			روان در پای عشقش سر نهاده
	بهر مسجد ز وصلش جست و جویی			بهر هیکل ز وصفش گفت و گویی
	فلک سرگشته در کوی وصالش			ملک آشفته از شوق جمالش
	ز اه بیدلانش هر سحرگاه			فتاده آتش اندر خرمن ماه
	ز یادش خاطر غمگین شده شاد			ولی بی یاد او عالم همه باد
	زمبن افتادهٔ در کوی عشقش			هوا آشفته از بوی عشقش
	سر مهر از هوایش گرم گشته			ولی سنگ از کلامش نرم گشته
	مه از شوقش بفرق سر دویده			ز مهرش چرخ پیراهن دریده
	ز خاک کویش افسر بر سر دل			ز سودایش رقم بر دفتر دل
	ز نام او محبت نامه نامی			ز اکرامش بنی آدم کرامی

صفات