بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاكمات حقوقی
فصل دوم
در حکمیت
ماده ۷۵۷- کلیه اشخاصی که صلاحیت دعوا را دارند می توانند منازعه خود را به حكميت يك یا چند نفر که بعده طاق بتراض انتخاب کرده اند واگذار نمایند.
مادة ٧٥٨- تراضى طرفين بقطع دعوا از طریق حکمیت باید در قرارنامه مخصوصی تصریح شود قرار نامه مذکور بامضای طرفین دعوا باشخاصی که حکمیت مسئله را قبول کرده اند باید برسد قرارنامه مذکور باید در ضمن عقد لازم مرتب و طرفین در قرار نامه باید به قاطعیت اتفاق یا اکثریت آراء حکم ملتزم شوند.
ماده ۷۵۹- در قرار نامه مذکوره باید صريحاً قيد شود (۱) اسم واسم پدر وشغل طرفین و حكم (۲) موضوع منازعه که باید بحکمیت قطع شود غیر از اطلاعات مذکوره شرایط دیگری هم که مخالف قانون نباشد می توان ذکر کرد.
ماده ٧٦٠- هر گاه موعد معینی برای حکم حکم در قرار نامه معین نشده باشد باید حکم حکم خود را در ظرف دو ماه از تاریخ ثبت قرار نامه در دفتر محکمه بدهد.
ماده ۷۶۱- تا انقضای مدت مذکور در ماده قبل طرفین حق ندارند بمحكمه رجوع نمایند یا تعقیب محاکمه را از محکمه بخواهند.
ماده ۷۶۲- فرار نامه باید در اداره ثبت اسناد یا در محکمه صلحیه یا در محکمه که مشغول رسیدگی بدعوائی است که به حکمیت رجوع شده مصدق شود هر گاه تصدیق قرارنامه بهیچ وسیله از وسایل مزبوره میسر نشود در موردیکه دعوا در محکمه رسیدگی میشود باید طرفين وحكمها در محکمه حاضر شده اقرار بصحت قرار نامه نمایند و اقرار آنان ضبط شود.
ماده ۷۶۳ - هر گاه دعوائی در محکمه در تحت رسیدگی است ابراز قرارنامه مصدق حکمیت دعوا را در هر مرحله از مراحل و هر دوری از ادوار محاکمه باستثنای محاکمه تمیزی توقیف مینماید ولی تأمین مدعی به اگر بعمل آمده است بقوت خود باقی میماند مگر اینکه در قرار نامه حکمیت رفع آن قید شده باشد.
تبصره- هر گاه در دور تمیزی کاری به حکمیت قطع شد حکم دیوان تمیز فقط برای محافظت قانون است و اثری برای متداعيين نخواهد داشت.
مادۀ ۷۶۴ - تغییر حکم قبل از صدور حکم آنان فقط در موارد ذیل جایز است (۱) به تراضی طرفين (۲) بتقاضاى يك طرف در صورتی که بعد از ترتیب قرار نامه حکمیت قرابت سبی تا درجه سیم
