بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاكمات حقوقی
فصل دوم
در دادن مهلت و تجدید مواعد
ماده ۵۹۱- دادن مهلت فقط يكدفعه جایز است باستثناء دو مورد ذیل که میتوان بیش از یکدفعه مهلت داد (۱) در صورت تراضی متداعيين يا اصحاب دعوا (۲) در صورتی که تقاضا کننده مهلت ثابت نماید که عدم انجام کاریکه محکمه خواسته است بواسطۀ حدوث موانعی بوده که رفع آن موانع در حیطه اقتدار تقاضا کننده نبوده است.
ماده ۵۹۲- دادن مهلت بعد از انقضای مدت قانونی در موارد ذیل ممنوع است :
۱ – برای اعتراض بر حکم غیابی و تقدیم عرضحال استینافی چه از حکم و چه از قرار محكمه وعرضحال راجع باعتراض شخص ثالث بعد از صدور حکم و اعاده محاکمه و تمیز.
۲ - وقتی که متداعيين بعد از انقضاء موعدی که معين شده بود مجدداً استمهال نمایند مگر اینکه در مورد فقره ثانوی بمحکمه ثابت نمایند که در اعلام مدت مهلت مزبوره سهو یا خطائی شده است که بدان جهت رعایت قوانین راجعه بموعد را ممکن نبود.
ماده ۵۹۳- مرض متداعیین را با امکان توکیل نمیتوان جهت عدم استفاده از موعد و استمهال قرارداد.
ماده ۵۹۴- خواهش تجدید موعد در صورتی پذیرفته است که موانع یا معاذیر تقاضا کننده مشروع بوده و رفع موانع در حیطه اقتدار او نباشد.
مادۀ ۵۹۵- خواهش تجديد موعد منقضى بمحکمه راجع است که اوراق
