بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاكمات حقوقی
است استیناف نمیشود حتی اگر اتفاقاً در آن حکم قید شده باشد که استیناف آن ممکن است باز آن حکم را استيناف نمیتوان نمود.
ماده ۴۸۷- اگر دعوا را جهات عدیده باشد ممکن نیست یکی از آن جهات را تقريباً استيناف نمود ولی ممکن است قرارهائی را که قبل از صدور حکم یا با حاکم داده میشود در مواردی که قانون اجازه داده است علیحده از حکم استيناف نمود رجوع به مواد (۱۶۲) و (۱۶۳) و (۳۶۹) و (۳۷۶) و (۴۱۸) و (۴۲۶) و (۴۷۱) و (۴۸۴) و (۵۰۴).
ماده ۴۸۸- قرارهائیکه از محکمه در خصوص دعوای صلاحیت صادر میشود قابل استیناف است لیکن در صورتیکه رسیدگی بدعوا از وظایف محکمه بوده که رسیدگی کرده است و به يك سبب قانونی نقل آن به محکمه دیگر هم ممکن بوده ولی قبل از شروع به محاکمه نقل آن را به محکمه دیگر درخواست ننموده اند در این صورت قراریکه در آن خصوص داده میشود قابل استیناف نخواهد بود.
ماده ۴۸۹- لازم است تقاضای استیناف از طرف مدعی یا مدعی علیه و یا قائم مقام آنان مثل وراث و اوصياء و وكلاء مأذون براستيناف وسایر اشخاصی که قانوناً این سمت را دارند بشود.
فصل دوم
در موعد استیناف
مادۀ ۴۹۰- مهلتی که برای استیناف احکام محاکم ابتدائی معین شده است برای اشخاصی که در ایران مقیم اند (۳۱) روز است و برای کسانی که در خارجه مقیمند مدت موافق ماده (۲۱۷) است مهلت استیناف از تاریخ ابلاغ حکم بطرفین یا محل اقامت آنان محسوب میشود هر گاه محل اقامت یکی از متداعيین که در ایران مقیمند در شهر یکه مقر محکمه استیناف است نباشد بر مدت مقرر به هر چهار فرسخ مسافت يك روز علاوه میشود.
ماده ۴۹۱- در موارد حکم غیابی مدت استیناف از روز انقضای مهلت اعتراض محسوب میشود.
ماده ۴۹۳- مهلت استیناف قرارهای محکمه که قابل شکایت استینافی است از روز اعلام آن قرارها بطرفين يك هفته است.
مادة ۴۹۳- اگر صدور حکم از روی سنده جعول باشد مدت مهلت استیناف از تاریخ اثبات جعلیت آن سند در محکمه محسوب میشود و اگر یکی از طرفین را سندی، و ده باشد که مدار حکم بر آن سند است و محکومیت طرف مذکور بواسطه کتمان آن سند در دست طرف مقابل باشد مهلت استیناف
