بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاکمات حقوقی
ثانوی مجدداً اعتراض نماید ولی میتواند حکم ثانوی را در مدت مقرره استیناف نماید.
ماده ۴۷۶- هرگاه مدعی در مدت يك سال اجرای حکم غیابی را که صادر و موافق قانون بمحكوم عليه غايب اعلام شده تقاضا نکند دیگر حق تقاضای اجرای آنرا نخواهد داشت.
مبحث سوم - در اجرای موقت احکام
ماده ۴۷۷- احكام محاكم ابتدائی مادام که اعتبار احکام قطعی را نیافته است اجرا نمیشود مگر اینکه خود محکمه در باب اجرای موقت در احکام قرار بدهد.
ماده ۴۷۸- اجرای موقت احکام فقط بخواهش یکی از متداعيين میشود و آنهم مخصوص است بموارد مفصله ذيل :
۱ - وقتی که حكم بموجب اسنادی صادر شده که اعتبار آنها محقق است و یا آنکه حکم استاد عادی صادر شده ولی طرف اعتبار آن اسناد را اعتراف کرده.
۲- وقتی که موعد اجاره منقضی شده و بموجب حکم محکمه مستأجر محکوم شده است برد یا تسليم يا تخليه عين مستأجره.
۳- در موقعی که محکمه حکم کرده است که عین مدعی به از تصرف عدوانی خارج شده به ما لك ذيحق تسليم شود.
۴- وقتی که در منازعات راجعه باجير نمودن و اجیر شدن حکم محکمه در باب مرخصی اجیر صادر شده است.
۵- در کلیه مواردی که اوضاع و احوال مدلل کند که بواسطه تأخیر اجرای حکم یا قرار محکمه خسارت کلی برای محکوم له حاصل خواهد شد و یا آنکه تأخیر باعث عدم اجرای حکم یا قرار در آتیه خواهد بود.
ماده ۴۷۹- تأمینی که در مورد اجرای موقت از محکوم له خواسته میشود بطوری است که در ماده (۳۸۰) معین است.
ماده ۴۸۰- محکمه میتواند نسبت بخواهش اجرای موقت موضوع کلی قرار اجرای بعضی از اجراء آن را بدهد ولی در صورتيكه تفكيك جزء از کل ممکن باشد.
ماده ۴۸۱- در صورتیکه از اجرای موقت حکم برای محکوم علیه خسارتی وارد بیاید که نتوان مقدار آنرا صحيحاً معین کرد و تأمین از محکوم له گرفت خواهش اجرای موقت پذیرفته نمیشود ولو اینکه محکوم له تأمین لازم را بدهد موافق ماده (۴۷۹).
ماده ۴۸۲- هرگاه محکمه ابتدائی در حکم یا قراری که میدهد در اجرای موقت آن
