بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاکمات حقوقی
شود و نزدکی است و در کجا واقع است و نکات مذکوره در حکم کتبی محکمه نیز باید صریحاً قید شود.
ماده ۳۹۳- توقیف اموال منقوله بترتیبی باید بعمل آید که قانون اجرای احکام عدلیه معین کرده است.
ماده ۳۹۴- بعد از اینکه صورتی از اموال توقیف شده برداشته شد باید در همانجا که واقع است مهر و موم شده و از صاحب آن اموال التزام حفظ آن اموال گرفته شود و در صورت تفریط مجازات صاحب اموال بطوری است که در قانون اجرای احکام عدلیه مقرر است.
ماده ۳۹۵- هرگاه صاحب اموال از دادن التزام امتناع نماید اموال مزبوره بشخص دیگری بطوریکه قانون اجرای احکام عدلیه معین میکند سپرده خواهد شد. ماده ۳۹۹- هرگاه اموال منقوله يا وجوه نقدی که باید توقیف شود در نزد شخص ثالثی باشد ورقه اجرائیه در باب توقیف آن بشخص ثالت ابلاغ و قبض رسید دریافت میشود و مراتب را فوراً بمدعى عليه نیز اعلام مینمایند سایر اقدامات در این باب بترتیبی است که در قانون اجرای احکام عدلیه مقرر است.
پنجم - درباب ضمانت
ماده ۳۹۷- برای تأمین مدعی به ممكن است يك يا چند نفر ضامن بشوند در صورتیکه ضامن يك نفر نباشد هر کدام از آنان باید صریحاً قید کنند که چه مقدار از مدعی به را تضمین مینمایند.
ماده ۳۹۸ - ضامن میتواند فقط ضمانت تأدیه وجه را بنماید یعنی قید نماید که درصورت ثبوت مدعی به برعهده من است که فلان مبلغ را بپردازم و یا صریحاً ضمانت تأدیه فوری وجه را نماید ضمانت اولی را ضمانت مقید و دومی را ضمانت مطلق یا کامل نامند.
ماده ۳۹۹- ضمانت اشخاص مفصله ذیل قبول نمیشود:
(۱) اعضاء محاكم وادارة مدعی العموم.
(۲) وكلاى رسمی عدلیه برای موکلین خود.
(۳) کلیه اشخاصی که بموجب قانون حق قرارداد یا تعهدی را ندارند.
(۴) مفلسين.
