بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاکمات حقوقی
فصل دهم
در اظهارات و تقاضاهای اتفاقی
مبحث اول
در ایرادات
ماده ۳۶۴- مدعی علیه که بمحكمه احضار شد است میتواند بدون اینکه جواب مدعی را بدهد در مواد مفصله ذیل ایراد نماید :
(۱)- وقتیکه دعوای راجع بمحكمه دیگری است.
(۲)- وقتیکه در همان محکمه یا محکمهٔ دیگری همان مسئله ما بین همان اشخاص در تحت رسیدگی است و یا اگر همان مسئله نیست مسئله ایست که با ادعای مدعی ارتباط کامل دارد.
(۳) - در موردی که ادعای مدعی کاملا راجع بمدعی علیه دیگری است.
(۴) - در صورتیکه شخصی که اقامه دعوا کرده صلاحیت آنرا ندارد.
(۵) - در صورتیکه وکیل طرف مقابل وکالت از موکل خود نداشته باشد.
ماده ۳۶۵- در مورد فقرۀ پنجم ماده قبل حق ایراد را مدعی هم دارد.
ماده ۳۶۶- نقض قوانین راجعه بترتيب صورت عرضحال باعث نمیشود که مدعی علیه از دادن جواب امتناع نماید .
ماده ۳۶۷- در فقره اول و چهارم و پنجم ماده (۳۶۴) خود محکمه هم مکلف است قطع نظر از اینکه ایراد از طرف متداعیین شده یا نشده از رسیدگی بدعوی امتناع نماید.
ماده ۳۶۸- خواه مدعی علیه ایرادات مذکوره در ماده ( ۳۶۴ ) را درضمن جواب کتبی که بادعای مدعی میدهد درج کندخواه عليحده محکمه مکلف است که بدوا قبل از رسیدگی به ماهیت دعوا بایرادی که شده است علیحده رسیدگی کرده قراری بدهد.
ماده ۳۶۹- قرار محکمه در باب قبول ایراد قابل شکایت است و میتوان قبل از استیناف حکم محکمه در باب ماهیت دعوا قرار مذکور را استیناف نمود قرار محکمه را در باب رد ایراد
