بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاكمات حقوقی
فصل یازدهم
دررد و جرح امنای صلحیه
ماده ۱۳۴- در موارد مفصله ذیل امین صلح باید خودش از رسیدگی امتناع نماید و متداعیین میتوانند او را رد نمایند :
۱- وقتی که امين صلح نفع شخصی در ادعائیکه اقامه شده است داشته باشد.
۲- وقتی که امین صلح با یکی از متداعیین قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم داشته باشد.
۳- وقتی که امین صلح قیم یکی از متداعیین است یا کفیل امور اوست و یا یکی از متداعیین مباشر امور امین صلح است.
۴- وقتیکه امین صلح یا زوجه او وارث یکی از متداعیین هستند.
۵- وقتیکه امین صلح با یکی از متداعیین یا اشخاصی که با آنها قرابت سببی یا نسبی دارند محاکمۀ جزائی داشته اند و يك سال از زمان ختم آن محاکمه نگذشته است.
۶- در صورتیکه ما بین امین صلح و یکی از متداعيين با عیال اومحاکمه حقوقی در محکمه دیگری مطرح است.
۷- وقتی که امین صلح سابقاً اظهار عقیده کتباً در باب ادعائی که اقامه شده نموده است.
ماده ۱۳۵- رد امین صلح باید با تعیین مدرک باشد. در صورتیکه رد از طرف مدعی باشد باید قبل از شروع برسیدگی و اگر از طرف مدعی علیه است لااقل در نوبت اول که به محكمه حاضر می شود بعمل آید.
هرگاه اعلام رد کتبی نباشد باید در صورت مجلس قید و بامضای رد کننده برسد.
ماده ۱۳۶- همین که امین صلح اظهارات مدعی یا مدعی علیه را صحیح دانست رضایت خود را در ورقه رد یا در صورت مجلس قيد و امضاء کرده عرضحال عارض را با منضمات آن نزد نزدیکترین محکمه صلح برای رسیدگی میفرستد.
ماده ۱۳۷- هر گاه امین صلح اظهارات راجعه برد را مقرون بصحت ندید اعلام رد را با توضیحات خودش در ظرف دو روز از تاریخ وصول اظهار مزبور نزد مدعی العموم محكمه ابتدائی که در حوزه آن واقع است فرستاده منتظر حکم محکمهٔ مذکوره میشود.محکمۂ مذکوره مکلف است که در ظرف يك هفته با حضور مدعی العموم رسیدگی کرده حکم قطعی بدهد حضور متداعیین در رسیدگی محکمه ابتدائی لازم نیست.
