بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاكمات حقوقی
ماده ۹۸- هرگاه محکوم علیه در سر وعده اقساط را نرسانیده محکمه صلح به تقاضای محكوم له حكم تأدية بلا تأخير وجه را میدهد .
ماده ۹۹- احكام غير قطعى (قابل استيناف) محكمة صلحيه فقط در موارد ذیل و آنهم در صورت تقاضای محکوم له در صورتيكه بتوان تصور کرد که تعویق اجرا باعث اشکالات در اجرای حکم در آتیه خواهد شد موقتاً قابل اجرا است :
۱- در مورد یکه حکم محکمۀ صلح مبتنی بر سندر سمی است ادعاء جعلیت نسبت بآن استناد نشده است يا حكم محكمه صلح بموجب سندغیر رسمی است ولیکن طرفی که برضد او آن سند اقامه شده است اعتبار و اصالت آن سند را اعتراف کرده است.
۲- در مواردیکه محکمه صلح در باب تصرف عدوانی کسی در اموال دیگری حکم تخلیه نداده است و یا بواسطۀ انقضای مدت اجاره حکم داده که شیئی اجاره شده بصاحبش رد و تسلیم شود.
۳- هر گاه در موارد اجیر شدن و اجیر کردن و استخدام و ادعائی که از این نوع تعهدات شخصی حاصل میشود محکمه صلح حکم بدهد که شخص اجیر شده یا مستخدم مرخص است.
۴- هرگاه مدعی تأمین صحیح برای اجرای موقت بدهد و بر عهده بگیرد تمام خساراتی را که از نسخ یا نقض حکم محکمه صلح در درجات بالاتر حاصل تواند شد.
۵ ـ در موارد احکام غیابی در صورتیکه ابلاغ سواد حكم غيابي بمحكوم عليه غايب عادتاً ممکن نباشد.
ماده ۱۰۰- در تمام صور خمسه در مادۀ قبل از شخصی که خواستگار اجرای موقت شده به این ترتیب تأمین خواسته میشود اگر موضوع حکم اموال معین باشد صورتی از آن برداشته بدست امینی سپرده تسلیم آنرا بمحكوم له و همچنین فروش آنرا ممنوع میدارند . و هر گاه مدعی به وجه باشد بعد از وصول در جای مطمئن توقیف میکنند و در سایر موارد کفیل معتبر گرفته میشود.
ماده ۱۰۱- بعد از صدور حکم محکمۀ صلح حکم را بطور اختصار نوشته و بمتداعيين علناً اعلام میدارد.
ماده ۱۰۲- در حین اعلام حكم محكمۀ صلح مكلف است برای طرفین توضیح نماید که حکم قطعی است یا غیر قطعی و بکدام محکمه و در چه مدت می توانند رجوع کنند هرگاه در مدت مقرره اقدام نکرد د حکم قطعی خواهد شد.
ماده ۱۰۳- محکمۀ صلح باید حکم خود را در ظرف يك هفته از تاریخ صدور آن
