بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاکمات حقوقی
مبحث دوم
در باب شهود
ماده ۹۸- هر گاه در دعاوی که راجع بمحاكم صلحيه است طرفین باطرفي محتاج به اقامه شهود شدند ومحكمة صلح اقامه آنرا مفيد و موافق قانون دانست موضوع شهادت را معین کرده به طرفین اعلام میدارد.
ماده ۹۹ - در روز معین شهود در محکمه حاضر شده بعد از اظهار اسم وشغل وسن و محل اقامت خودشان متعهد میشوند که حقیقت را بگویند و هر گاه شهود قرابت نسبی یا سببی بایکی از متداعيين داشته باشند نیز اظهار داشته و درجه قرابت خود را معین میکنند و همچنین اگر خادم یا مخدوم یکی از متداعیین باشند نیز اعلام میدارند و در موارد قرابت و یا خادم و مخدوم بودن شهود در امور شرعیه موافق ماده (٧٤) عمل مینماید.
مادۀ ۷۰- شهود شهادت خودشان را يك يك در حضور حاكم صلح ومتداعيين (هر گاه حاضر باشند ) ادا مینمایند و هرگاه یکی از متداعیین اظهاری راجع برردشهود داشته باشد پس از اظهار در صورت مجلس قید شده و با مضای رد کننده میرسد. و هر گاه رد کننده سواد نداشته باشد یا نتواند امضاء کند این نکته در صورت مجلس قید میشود. قبول يا عدم قبول حاکم صلح رد کننده را به قانون شرع انور خواهد بود.
ماده ۷۱- متداعيين حق ندارند در حین اداء شهادت کلام شهود را قطع کنند ولی بعد از آن حاكم صلح میتواند بخواهش طرفين يا خودش رسماً سؤالات لازمه را از شهود بکند.
ماده ۷۲- هرگاه برای غور رسی بشهادت شهود معاینه محل لازم يا مفيد باشد حاكم صلح شهادت شهود را در محل استماع میکند.
ماده ۷۳ - شهادت شهود باقیداسم وشهرت وشغل ومحل اقامت و قرائت و تعهدی که داده اند.
در صورت مجلس درج و برای هر يك از شهود قرائت شده با مضای آنها میرسد و در صورت بیسوادی يا عدم استطاعت امضاء این نکته در صورت مجلس قید میشود و بعد صورت مجلس بامضای حاكم صلح تماماً و تقریر نویس میرسد.
مادۀ ۷۴- كيفيت اداء وشروط شهادت و اختلاف شهود و اختلاف اظهارات آنها ورد وجرح شهود بعد از اداء شهادت با امتناع آنها از اداء شهادت و سایر مسائل راجعه بشهود موافق قواين شرع انور خواهد بود.
