بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون محاكمات حقوقی
فصل چهارم
در دلائل و تحقیقات
مبحث اول
مواد عمومی
مادۀ ٥٦- مدعی باید ادعای خود را ثابت کند و مدعی علیه که اعتراض میکند باید اعتراض خود را مدلل دارد والا اعتراض او منشاء اثر نیست.
احوال که
ماده ۵۷- محکمه صلح خودش در صدد تحصیل دلائل بر نمی آید مدرك حكم او فقط دلایلی است که طرفین اقامه میکنند.
ماده ۵۸- هر گاه بعد از اصغای اظهارات طرفين محكمه صلح مشاهده کند که بعضی از اوضاع و برای حل مسئله اهمیت دارد بدون دلیل مانده مطلب را بطرفین اعلام نموده موعدی را برای دادن توضیحات و اقامه دلایل معین میکند.
ماده ۵۹- اشخاصی که ظنین هستند براینکه تحقیقات محلی و استطلاع از مطلعین و استعلام از اهل خبره بعدها ممکن نخواهد بود یا لااقل مشکل خواهد شد میتوانند از محکمه صلح خواهش کنند که دلایل آنان را تأمین کند.
مادۀ ٦٠- خواهش تأمین دلایل چه در حین محاکمه و چه قبل از اقامه دعوا ممکن است.
ماده ۶۱– خواهش تأمین دلایل در صورتیکه قبل از اقامه دعوا باشد راجع است به محکمه صلحی که موضوع معاینه یا تحقیق در حوزۀ آن واقع است یا اشخاص مطلع در حوزۀ آن مقیمند . و هرگاه بعد از اقاعه دعوى (درحین محاکمه) باشد اقدام این مورد در صورتیکه آن راجع بمحکمه صلحی است که مشغول برسیدگی است . در تأمین دلایل فوریت داشته باشد طرفین میتوانند باجازه محکمه که مشغول رسیدگی است بمحكمه صلحی که دلایل در حوزۀ آن واقع است رجوع نمایند. و محکمه حق