بند سوم دوره دوم تقنینیه قانون امتیاز تأسیس سیم نقاله
مادۀ دوم- شرکت قندسازی میتواند در موقع لزوم از مرکز (اوشان) رشته سیم نقاله خودرا تا يك از معادن ذغال سنگ که میتواند از برای خود در حدود لار و بهر رودبار تهیه نماید و نیز از مرکز کهریزک از برای حمل چغندر که میتواند در ورامین و شهریار تهیه کند پس از اجازه وزارت فواید عامه امتداد دهد.
ماده سوم- مدت این امتیاز از تاریخ امضاء پنجاه سال شمسی است.
مادۀ چهارم- هر مقدار ذغال برای مصرف کارخانه واداره قندسازي كهريزك لازم باشد پس از تعیین وزارت فواید عامه از هرگونه مالیات و عوارض دولتی در ظرف مدت مزبور معاف است.
مادۀ پنجم- خارج از مصرف کارخانه هر مقدار ذغال سنگی که بمصرف فروش میرسد باید حقوقی را که فعلا برقرار است یا بعدها از طرف دولت بطور عمومی برقرار میشود بپردازد.
ماده ششم- شرکت مزبوره نباید ذغال را در ده سال اول از خرواری سه تومان و پنج هزار دینار در مراکزی که سیم کشیده میشود زیادتر بفروشد مگر در مواردی که معادن یا خط راه دچار صدمه و خسارتی بشود که دولت زیادی قیمت را معین و تصویب نماید و بعد از ده سال هر پنجسال به پنجسال دولت با کمپانی نرخ ذغال را معین را خواهد نمود.
مادۀ هفتم- شرکت متعهد میشود که هر مقدار ذغال سنگی که از برای مصارف سوخت کارخانجات که در طهران و اطراف طهران فعلا دایر است یا بعد از این دایر خواهد شد و از روی موازین علمی از طرف دولت معین و تشخیص داده شود بطور استثناء بعد از وضع سهم استهلاك سرمايه و سایر مخارج بعلاوه ده يك فايده خالص به فروش برساند.
