بند سوم دوره دوم تقنینیه نظامنامه داخلی مجلس شورای ملی
فصل یازدهم
درباب بعضی ترتیبات راجعه برأی و مذاکرات
ماده نود و چهارم- هر يك از نمایندگان حق دارد از مجلس تقاضا نماید که طرح یا لایحه قانونی که بمجلس آمده است مسکوت عند بماند باین معنی که شور و مذاکره در آن طرح یا لایحه صلاح و مناسب نیست.
در طرحهای قانونی که فوریت آن از مجلس خواسته نشده باشد اگر طرح مزبور بكميسيون مبتكرات رجوع شده باشد تقاضای سکوت را نمی توان پیشنهاد کرد مگر بعد از وصول را پورت کمیسیون مزبور واگر بکمیسیون مبتكرات رجوع نشده باشد پس از آمدن طرح بمجلس برای قبول توجه در هر موقع میتوان سکوت را تقاضا نمود. درباره لوایح قانونی که از طرف دولت پیشنهاد میشود تقاضای سکوت پس از وصول را پرت کمیسیون در هر موقع ممکن است.
در موقعی که راجع بطرح یا لایحه قانونی تقاضای سکوت شود در خصوص رد یا قبول این تقاضا قبل از آن که دربارۀ خود مطلب اخذ رأی شود رأی گرفته می شود.
مادۀ نود و پنجم- در صورتیکه در مطلب معینی تقاضاهای مختلف در مجلس شده و منجر بأخذ رأى شود تعیین حق تقدم و تأخر با مجلس است مگر مواقعی که تقدم آن در این نظامنامه مصرح است.
ماده نود و ششم- اصلاحاتی که دربارۀ مطلبی پیشنهاد میشود قبل از خود مطلب درباره آن اصلاحات رأی گرفته میشود.
مادۀ نود و هفتم- تقاضاهائی که راجع بدستور مذاكرات مجلس يا راجع بحق
