بند سوم دوره دوم تقنینیه نظام نامه داخلی مجلس شورای ملی
يا صاحب طرح یا یکی از نمایندگان میتواند از مجلس تقاضا نماید که فوری بودن آن را تصدیق نماید.
ماده هفتاد و پنجم- این چنین تقاضا با مقدمه که حاوی دلایل آن باشد اظهار میشود و پس از آن مجلس در فوریت و عدم فوریت آن رأی میدهد.
مادۀ هفتادو ششم- اگر مجلس فوریت آن مطلب را تصدیق نماید مطلب مزبور را یا به شعبات یا بیکی از کمیسیونهای مربوط بآن که از سابق تشکیل شده رجوع مینماید.
و نیز مجلس میتواند خود فوراً بأن لايحه يا طرح قانونی رسیدگی کند و این در صورتی است که مخصوصاً در این باب رأی داده شود.
مادۀ هفتاد و هفتم- طرح یا لایحه قانونی که فوریت آن تصدیق شده باشد فقط يك نوبت دربارۀ آن شور میشود و در این شور بدواً در بارۀ آن بطور کلی و رویهمرفته مباحثه میشود پس از آن در باب صلاحیت مذاکره فرداً فرد مواد آن رئیس از مجلس کسب رأی مینماید.
مادۀ هفتاد و هشتم- اگر مجلس از مباحثه در مواد امتناع نماید آن طرح یا لایحه رد شده محسوب میشود والا مباحثات اعاده شده و مذاکرات منحصر بهر يك از مواد و اصلاحات راجعه خواهد بود.
مادۀ هفتاد و نهم- هر اصلاح یا ماده الحاقیه که در ضمن مباحثات اظهار میشود باید دلایل آن بطور اختصار بیان شود در صورتیکه وزیر یا مخبر کمیسیون تقاضا نماید باید آن اصلاح یا مادة الحاقیه بکمیسیون رجوع شود.
هرگاه ارجاع بکمیسیون تقاضا نشود در باب قبول توجه از مجلس رأی خواسته میشود مجلس پس از استماع اظهارات مخبر کمیسیون در این باب رأی میدهد اصلاح یامادة الحاقیه در صورت قبول توجه بکمیسیون ارجاع میشود.
