برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۹۹۷

— ۳۸۵ —

---

*

	بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد			دور از تو گرش دلیست پر خون باشد
	آن کش نفسی قرار بی‌روی تو نیست			اندیش که بیتو مدّتی چون باشد

*

	آهو بره را که شیر در پی باشد			بیچاره چه اعتماد بر وی باشد؟
	این مِلح در آب چند بتواند بود			وین برف در آفتاب تا کی باشد؟

*

	ما را بچه روی از تو صبوری باشد			یا طاقت دوستی و دوری باشد
	جائی که درخت گل سوری باشد			جوشیدن بلبلان ضروری باشد

*

	مشنو که مرا از تو صبوری باشد			یا طاقت دوستی و دوری باشد
	لیکن چه کنم گر نکنم صبر و شکیب؟			خرسندی عاشقان ضروری باشد

*

	آن خال حسن که دیدمی خالی شد			وان لعبت با جمال جمالی شد
	چال زنخش که جان درو میآسود			تا ریش برآورد سیه چالی شد

*

	دانی که چرا بر[۱] دهنم راز آمد			مرغ دلم از درون[۲] بپرواز آمد؟
	از من نه عجب که هاون روئین‌تن			از یار جفا دید و بآواز آمد

*

	روزی نظرش بر من درویش آمد			دیدم که معلم بداندیش آمد

---

1. در.
2. مرغ دل از اندرون.