برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۹۸۵

— ۳۷۳ —

---

	چون میگذری بگو بطاوس			گر جلوه‌کنان روی چنین رو
	گر لاف زنم که من صبورم			بعد از تو، حکایتست و[۱] مشنو
	دستی ز غمت نهاده بر دل			چشمی ز پیت فتاده در گو
	یا از در عاشقان درون آی			یا از دل[۲] طالبان برون شو
	زین جور و تحکمت[۳] غرض چیست؟			بنیاد وجود ما کن و رو[۴]
	یا مُتلف مُهجتی و نفسی			الله یقیک مَحضر السو
	با من چو جوی ندید معشوق			نگرفت حدیث من بیکجو
	گفتم کهنم مبین که روزی			بینی که شود بخلعتی نو[۵]
	در سایهٔ شاهِ آسمان قدر			مه طلعت آفتاب پرتو
	وز لفظ من این حدیث شیرین			گر می‌نرسد بگوش خسرو[۶]
		بنشینم و صبر پیش گیرم
		دنبالهٔ کار خویش گیرم

---

1. دور از تو حکایتیست.
2. یا از ره.
3. تعنتت.
4. در نسخی که این بیت هست بیت دوم نیست و در آنها که بیت دوم است این بیت نیست.
5. در نسخه‌های تازه‌تر، باشد که بخلعتی شوم نو.
6. این بیت در قدیمترین نسخه‌ها چنین است:

   	از طلعت تو حدیث شیرین			گر می‌نرسد بگوش خوسرو